De laatste week is papa nog elke dag heel emotioneel geweest. Door de zware antibiotica kuur is er vooralsnog geen vooruitgang te zien bij papa. Dingen uit het verleden zijn er wel nog.
De allergische reactie is gelukkig goed onder controle door de pilletjes. Het lijkt erop dat papa hier thuis wat meer rust gevonden heeft, want hij slaapt overdag heel veel. De nachten zijn moeilijker. Langzaamaan gaat zijn gewicht gelukkig ook weer omhoog. Het eten gaat ook gemakkelijker, stamppot met gehaktballen. Want de rest is nog allemaal veel te vermoeiend.
Eergisteren, toen mama tegen papa zei dat ze achterom in de tuin ging werken, knikte papa een beetje sarcastisch met zijn hoofd, begon te puffen en maakte met zijn hand rookbewegingen “joa zeker det doon!” Hier hebben we met zijn alle heel erg om moeten lachen.
Dagboek van Maurice 
Hopen dat papa steeds verder vooruit gaat. Normaal zouden jullie nu in Gran Canaria zijn, papa heeft het daar altijd over. Nu is het anders helaas. We blijven samen bidden voor Maurice. Stay strong collega, we think about you! ❤️
LikeLike
T is een lange weg maar er is gelukkig ook plaats voor humor ❤❤❤❤ dikke knuffel van je zus
LikeLike
Hey broertje, ♥️
Wat goed dat de uitslag onder controle is. Alleen jammer van de antibiotica kuur, dat hier nog geen vooruit gang te zien is,😔
Wel fijn dat je het gewicht langzaam terug krijgt.
Jij /jullie hebben nog een hele.lange weg te gaan.
Trots op jou broertje maar.ook op je meiden.💕
Stap voor stap.
Wij denken allemaal.aan je en aan je.meiden.
Mis jou.
Love you je zusje 😘😘
LikeLike