Zondag 1 augustus. Dag 21.

Papa is de laatste twee dagen erg emotioneel geweest. Hij hobbelt van het ziekenhuis bed naar de bank, en naar bed. Hij heeft flinke steun aan de thuiszorg, die nu wel goed loopt. We merken dat hij daar ook zijn ei bij kwijt komt. Hij is nog erg zoekende in de tijdlijn, en heeft het er dan ook moeilijk mee dat wij die weken in het ziekenhuis wel weten, en hij de hele film kwijt is.

Elke dag vraagt hij aan Nando: “en wie waas de daag vandaag?” Daarna is hij moe en vol in zijn hoofd. Dan is het weer genoeg geweest voorlopig. Het liefste heeft hij dat mama de hele dag in de buurt is. Als ze hem belt om te zeggen dat ze naar huis komt zegt hij altijd. “Kiek oet”!

Eten gaat ook goed. Als je het voor hem neerzet, eet hij zijn bord netjes leeg. Vraag je hem wat hij wilt eten hoeft hij het niet. Ook de bijvoeding gaat er gelukkig goed in.