Vrijdag 30 juli. Dag 19.

Papa’s eerste nacht thuis is goed gegaan. Hij heeft redelijk geslapen vertelde hij zelf. We hebben vanochtend weer contact gehad met de huisarts. Zij kon er gelukkig voor zorgen dat de thuiszorg al eerder kon komen vandaag. Vanaf morgen wordt het standaard elke ochtend.

Papa is verder heel emotioneel. Hij wou vandaag ook de tijdlijn vanaf het begin weten. Ook wou hij weten wat het allemaal met ons heeft gedaan. Hij vindt het verschrikkelijk voor Nando, dat hij dit zo allemaal moet meemaken. “Nando mot spele” zoals hij zelf steeds zegt.

Voordat we het wisten waren we papa gisteren al voor de eerste keer kwijt. Meneer had besloten dat hij zelf de trap wel op kon, en was zich lekker in bed gaan liggen. Mama had hem hierop gezegd dat hij dit niet alleen mocht (wij hebben een zeer stijle/gladde trap.) “Want den breng ich dich truuk noa het zeekenhoes!”

Mama was ook een beetje bang om naast papa in bed te gaan liggen. Dit omdat aanrakingen hem nog weleens irriteren. Ook vanwege Corona. Toen papa dit in de gaten kreeg zei hij heel duidelijk: “doot normaal, den haaj ich auch in het zeekenhoes kenne blieve. Ich wil desse neave mich kums ligge!!”

Voor de rest zijn de eerste 24 uur zwaar geweest, maar ook meegevallen. Alle zintuigen staan op scherp.